default-header

Het is erg leuk om ook eens leuke dingen te delen met elkaar

#92287
Roland
Gast

Beloning.

Afgelopen weekend werden mijn man en ik geconfronteerd met een dochter die er helemaal doorheen zat. Na de nodige traantjes en peptalk kwam er uiteindelijk weer een kleine fonkeling terug in die mooie kijkertjes van haar. Hoeveel harten er ook onder de riem gestoken worden, hoeveel handvatten er aangereikt worden, uiteindelijk zal zij zelf keuzes moeten maken en er de schouders onder moeten zetten.
Gisterenmorgen nog even een kort berichtje verstuurd waarop ik een vrolijk antwoord kreeg. Vlak daarna kreeg ik echter een telefoontje waarin mij met snikkende stem werd meegedeeld dat ze een misstap had gemaakt op de trap en veel pijn had met name aan haar rechter pols die ze al 2 keer gebroken heeft. Mijn man heeft haar opgehaald (haar vriend was al naar het werk) en naar de HAP gebracht waar de huisarts het niet vertrouwde en haar doorstuurde naar de SEH voor foto’s. Gelukkig niet gebroken, wel flink gekneusd én de nodige blauwe plekken. Vanmorgen heb ik bij de drogist smeerseltjes en tabletjes gekocht en ben op de fiets naar het 5 km verderop gelegen dorpje gegaan. Regen en wind, het kon me niet schelen. Natuurlijk had ik de auto kunnen pakken maar ik wilde mijn hoofd leegmaken. Als je dochter verdriet en pijn heeft….dat voel je als moeder en kost de nodige energie (waar ik nu ook niet bepaald van overloop).
Bij mijn dochter even een kopje thee gedronken en weer 5 km terug naar huis, dit keer met de wind in de rug en een twijfelend zonnetje. Rechts langs het fietspad stond een reiger roerloos te koekeloeren naar….ja, naar wat? Maar wat ik een paar meter verder links tegen de wand van een sloot zag? Een fel blauwe kleur trok mijn aandacht. Ik stapje af om mijn mobieltje te pakken en er een fotootje van te maken. Helaas vloog het prachtige ijsvogeltje weg nog voor ik de gsm in mijn hand had. Dit was voor mij de 1e keer dat ik dit vogeltje in de natuur heb gezien en niet opgevuld met zaagsel achter glas. Als ik met de auto naar mijn dochter was gereden dan had ik het niet gezien. Het voelt voor mij als een beloning voor het trotseren van regen en wind. Mijn dag heeft er in ieder geval weer een oppepper van gekregen.

Hartegroet,
Annemarie